OPPENHEIMER

OPPENHEIMER (2023) is lastig te beoordelen. Aan de ene kant is het een drie uur durende film over een onderwerp waar ik niets over wist en mij ook weinig boeide, maar waar ik nu alles over weet en fascinerend vind. Ik weet niet zo goed wat ik hiermee moet. Aan de andere kant weet ik niet goed wat ik van Christopher Nolan vind. Zijn meeste werk vind ik maar overgewaardeerd en opgehypet. Behalve The Dark Knight, maar die credit gaat naar Heath Ledger. Ik bedoel, neem nou Inception met die verschrikkelijke Marion Cotillard en dat vervelende open einde. Of Interstallar met die verschrikkelijke Anne Hattaway en die vervelende soundtrack. Of Tenet, die veel te lang duurt en niemand begrijpt omdat het nergens op slaat. Dan nog Cillian Murphy wiens hoofd ik niet kan uitstaan. Toch lijkt Oppenheimer hem op de huid geschreven. Wat een knap staaltje acteerwerk. Verder zit de film heel ingenieus in elkaar. Hoewel het lage tempo even doorzetten is en de blootscènes wat ongemakkelijk, zijn de verschillende tijdlijnen heel knap en organisch verweven. Als de film dan ook nog eens historisch accuraat lijkt, maakt dat Oppenheimer de op één na beste film van Christopher Nolan. Ik stoorde me trouwens wel enorm aan één van de eerste scènes waarin Oppenheimer Nederlands zou spreken, maar wat in werkelijkheid Duits is. Vooral storend bij een film die tot in het kleinste detail perfect lijkt. Oppenheimer heeft hoe dan ook een bijzondere indruk bij me achtergelaten.